Obróbka cieplna

Print

Klucz do sukcesu

Mimo stosowania najlepszych gatunków stali, przy spełnieniu wszystkich warunków odpowiedniego doboru cały wysiłek może okazać się zbędny z powodu zastosowania wadliwej obróbki cieplnej. Podczas tego procesu najważniejszymi czynnikami są dobór właściwych parametrów tj. temperatury hartowania (austernityzacji) oraz czasu austernityzacji z uwzględnieniem odpowiedniej ilości przystanków temperaturowych. Im materiał jest wyżej stopowy, jego przewodność cieplna jest gorsza wiąże się więc z tym konieczność stosowania przystanków temperaturowych podczas nagrzewania, zapewnią one równomierny rozkład temperatury w całym przekroju nagrzewanego elementu, polepszy to stabilność wymiarową podczas obróbki cieplnej a także pozwoli na wyeliminowanie niekorzystnych naprężeń podczas chłodzenia, które są przyczyną pękania materiału. Kolejnym ważnym etapem jest odpuszczanie, aby pozyskać materiał o najwyższych własnościach mechanicznych i najwyższej twardości należy przeprowadzić proces odpuszczania dwu lub trzykrotnie. Pozwoli to na wyeliminowanie tzw. austenitu szczątkowego – miękkiej osnowy otaczającej węgliki (wykres 1 obrazuje typowy przebieg procesu hartowania).

Podstawowe uwagi dotyczące zasad obróbki cieplnej:

  • wraz ze wzrostem zawartości węgla temperatury hartowania są coraz wyższe w celu uzyskania dużej ilości węglików a co za tym idzie wysokiej twardości.
  • stale te charakteryzują się małym wpływem temperatury odpuszczania do około 500C na własności mechaniczne. Odpuszczanie w temperaturze 500C wyraźnie zmniejsza wytrzymałość na rozciąganie, Re i twardość, przy wzroście udarności.
  • w temperaturze odpuszczanie powyżej 500C następuje wydzielenie węglików powodujące nierównomierne rozmieszczenie chromu. To zjawisko jest niekorzystne ze względu na spadek odporności na korozję.

 

 

 

 


Szukaj